Φεγγαροστολίσματα!!!

Κι όμως αξίζουμε….

Posted on: Φεβρουαρίου 16, 2007

494.jpg

Ο Cassan Said Amer λέει μια ιστορία για έναν λέκτορα που ξεκίνησε ένα
σεμινάριο κρατώντας ψηλά ένα εικοσαδόλλαρο και ρωτώντας:
– Ποιος θέλει αυτό το εικοσαδόλλαρο;
Πολλά χέρια υψώθηκαν, αλλά ο λέκτορας είπε:
– Πριν το δώσω, υπάρχει κάτι που πρέπει να κάνω.
Λυσσασμένα το τσάκισε, και ρώτησε ξανά:
– Ποιος θέλει ακόμα αυτό το χαρτονόμισμα;
Τα χέρια συνέχισαν να είναι υψωμένα.
– Και αν κάνω αυτό;
Το πέταξε στον τοίχο, αφήνοντάς το να πέσει στο πάτωμα, το κλώτησε, το
πάτησε και πάλι σήκωσε το χαρτονόμισμα – βρώμικο και τσαλακωμένο.
Επανέλαβε την ερώτηση και τα χέρια παρέμειναν υψωμένα.
– Δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσετε αυτήν την σκηνή – είπε ο λέκτορας. Ό,τι κι
αν κάνω με αυτό το χαρτονόμισμα, θα συνεχίσει να είναι ένα εικοσαδόλλαρο.
Πολλές φορές στις ζωές μας μας τσακίζουν, μας πατάνε, μας κλωτσάνε, μας
κακομεταχειρίζονται, μας προσβάλλουν: αλλά, παρόλα αυτά, εξακολουθούμε να
αξίζουμε το ίδιο.
 
                           
                 

Advertisements

7 Σχόλια to "Κι όμως αξίζουμε…."

Συγνωμη,αλλα θα διαφωνησω ριζικα.Αν απο δικα μου λαθη ,τσακισω την ζωη μου.Αν επιτρεψω σε αλλους να με τσακισουν.Αν απο δικα μου λαθη,πεσω κατω και με πατανε οι αλλοι.Αν επιτρεψω στους αλλους με την διαγωγη μου,τις πραξεις μου και την δειλια μου,να με πατησουνε και να με κλωτσησουνε.Αν επιτρεψω να με κακομεταχειριστουνε.Αν επιτρεψω,η δωσω δικαιωμα να με προσβαλλουνε,εε…ΟΧΙ,ΔΕΝ αξιζω ΤΙΠΟΤΑ.Για το μονο που θα αξιζω,θα ειναι η για κλαμα,η για φτυσιμο.(και εγω προσωπικα,θα προτειμουσα το Φτυσιμο)!! Αν λοιπον,συνεβαινε ενα, η δυο,η ολα,απο αυτα,πως θα μπορουσα να δω το προσωπο μου στον καθρεφτη και να πω στον ΕΑΥΤΟ μου,οτι ακομα ΑΞΙΖΩ? Μιας και τους αλλους,ισως να μπορουσα να τους ξεγελασω,πως…ναι,κατι αξιζω ακομα!!

ksifos…
Μπορεί να αισθάνεσαι οτι οι φίλοι σου, κι οι γνωστοί σου σε έχουν απογοητέυσει κ να τα λες αυτά αλλά εγω σου λέω οτι το μέγεθος της φιλίας καθορίζει και τη βοήθεια που θα έχεις όταν τη χρειαστείς….
Πάντα υπάρχουν άτομα να σε βοηθήσουν….ΠΑΝΤΑ!!!

Γι’αυτό ….Αξίζει τον κόπο οι 100 φορές που θα φας τα μούτρα σου με τους ανθρώπους, για τον 1 πραγματικό άνθρωπο που θα βρεις… Αρκεί ν’ αντέχεις τις πτώσεις!!

«Γιατι βλέπεις εγω.. ξέρω ότι όσες φορές κι αν μου σπάσουν τις φτερούγες, θα καταφέρνω να πετάξω! Θα χρησιμοποιώ το μαγικό φίλτρο που έχουν οι νεράιδες και θα βρίσκω δύναμη και κουράγιο να χαμογελώ, να προσφέρω και να ανεβαίνω όλο και ψηλότερα. Κι εύχομαι πως κάποτε θα φτάσω τόσο ψηλά που δεν θα με φτάνει κανείς….για να με σημαδέψει!!!»

Δεχωμαι απολυτα την διαφορετικοτητα του χαρακτηρα μας.Ξερεις πολυ καλα,οτι μου αρεσουνε οι χαρακτηρες σαν τον δικο σου γιατι ισως και εγω κατα βαθος ετσι να ειμαι,αλλα οι συνθηκες που αντιμετωπισα στην ζωη μου απο μικρος,με εκαναν να γινω «σκληρος» .Ετσι λοιπον ΠΡΟΤΕΙΜΩ να σπασω εγω τις φτερουγες του αλλου και να τον δω να σερνετε προσπαθωντας να ξαναπεταξει,παρα να με κανει να βρεθω εγω σε αυτην την θεση.Γιατι ειναι και το αλλο…αν καταφερω καποτε να φτασω τοσο ψηλα που δεν θα μπορει κανεις…να με σημαδεψει,παλι ΜΟΝΟΣ μου θα ειμαι εκει πανω,ετσι λοιπον γιατι να υποστω ολη αυτη την ταλαιπωρια? Ας την υποστει οποιος θεληση να τα βαλλει με τις «φτερουγες» μου και ας μεινω ΜΟΝΟΣ μου..Αλλωστε ελπιζω και εδω κατω να υπαρχει καπου…….ΚΑΤΙ.

Danai,
«Συμφωνώ με ksifos, αλλά θα διαφωνήσω σε τούτο το σημείο: «ΠΡΟΤΕΙΜΩ να σπασω εγω τις φτερουγες του αλλου και να τον δω να σερνετε προσπαθωντας να ξαναπεταξει,παρα να με κανει να βρεθω εγω σε αυτην την θεση».
΄Οσο για το άλλο με την «τσαλακωμένη» αξία παίζεται. Δεν πιάνεις με την ιδια ευκολια ένα νόμισμα νέας κοπής, με ένα που έχει πέσει στη χρησιμοποιημένη λεκάνη της τουαλέττας;
Αν τσαλακωθεί η αξία τότε εγώ τη θεωρώ απαξία

«Σήμερα χαμένοι όλο και πιο βαθιά στα γρανάζια της καθημερινότητας έχουμε ξεχάσει πως η χαρά μπορεί να γεννηθεί κάθε στιγμή και ότι ξεπηδά από απλές στιγμές ειλικρίνειας και ευγένειας. Μας είναι πολλές φορές δύσκολο να αντιληφθούμε τη χαρά του να ακούς κάποιον, να του παρέχεις ελευθερία και εκτίμηση. Το να τιμάς τη μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου, σου παρέχει την αληθινή επιβράβευση στην καθημερινότητα! Αυτό που όλοι τελικά ζητάμε δεν είναι αγάπη και σεβασμό, κατανόηση και ασφάλεια;»
Σας χαρίζω το επόμενο τραγουδάκι λοιπόν…

Όσα είναι να ‘ρθουν..
Γιάννης Κότσιρας

Όσα γράφουν οι κασέτες, θα ‘ρθούν.
Όσα γράφει ο ιδρώτας, θα ‘ρθούν.
Όσα κρύβει το μυαλό μας, θα ‘ρθούν.
Αχ! Όσα είναι να ‘ρθουνε, θα ‘ρθούν.

Φεύγουνε οι μέρες πονάμε, θα ‘ρθούν.
Στάζουν δάκρυα οι καθρέφτες, θα ‘ρθούν.
Όσα δεν χωρούν σε κουβέντες, θα ‘ρθούν.
Αχ! Όσα είναι να ‘ρθουνε, θα ‘ρθούν.

Άλλο μη μου κλαις, μη φοβάσαι.
Έχω να σου δώσω όσα δεν πήρες ποτέ,
θέλω να ματώσω ν’ ανοίξω πληγές,
για όσα δε γεννήθηκα να κάνω, μην κλαις.
Αχ! Όσα είναι να ‘ρθουνε, θα ‘ρθούν.

Πέρασες πολλά που δε θέλεις να ‘ρθούν.
Χίλιες-δυο ζωές να σου δώσω, θα ‘ρθούν.
Θέλω χίλια-δυο σημάδια να ‘ρθούν.
Αχ! Όσα είναι να ‘ρθουνε, θα ‘ρθούν.

Άλλο μη μου κλαις, μη φοβάσαι,
σου γράφω για το χάδι σου που είναι μακριά,
σβήνω στο λαχάνιασμα που ακούω γλυκά,
λειώνω μες το δάκρυ σου, στάζεις φωτιά.
Αχ! Όσα είναι να ‘ρθουνε.
Αχ! Να μπορούσαν να ‘ρθουνε.
Αχ! Όσα είναι να ‘ρθουνε θα ‘ρθούν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

a

Blog Stats

  • 121,509 hits
Φεβρουαρίου 2007
Σ Κ Δ Τ Τ Π Π
« Ιαν.   Μαρ. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
2425262728  

Top Clicks

  • Κανένα

Σελίδες

Αρέσει σε %d bloggers: